Jos en Jeniene voor de klas!

Zó. Wat we nu weer gedaan hebben? Terug naar de schoolbanken Maar dit keer niet ín de bank, maar ervoor.

We rijden de parkeerplaats op van Windesheim. Precies daar waar ik, Jos, zo’n 25 jaar geleden ook al parkeerde voor college. Inmiddels is het terrein flink uitgebreid, met zelfs een paar nieuwe gebouwen. Wij moesten in X0.27 zijn.

Binnen zitten de eerste studenten al klaar. “Goedemorgen!” roepen we enthousiast. We krijgen wat gemurmel terug. Oké… dat belooft een stevige start 😉. Maar dan komen er steeds meer studenten binnen. Oortjes, telefoons en laptops, het valt ons op dat die business goed loopt onder studenten. Langzaam breekt het ijs. En dan komt het los.

Samen trappen we af. We vertellen over ons kantoor, onze loopbaan en vooral: waarom dit vak zo leuk is. Geen droge theorie alleen, maar veel praktijk. En dat werkt. Bij de praktijkverhalen hangen ze aan onze lippen. Mooie, scherpe vragen ook.

Zoals deze: mag je een herinvesteringsreserve toepassen op een paard?
Onze belangrijkste tip: nooit aannames doen! Eerst vijf verdiepingsvragen stellen.

Het resultaat? Twee verschillende, maar allebei juiste antwoorden. Bij de ene student bleek het paard een handelsobject te zijn, bij de andere werd het ingezet voor lessen. Hetzelfde paard, een andere fiscale behandeling. Dát maakt ons werk zo interessant.

Lesgeven ging hartstikke goed. En het was vooral erg leuk om te doen. Veel interactie, veel tips, veel praktijkverhalen. Misschien zelfs iets te veel gedeeld… maar liever dat dan saai.

Al met al: één geweldige ervaring. En eerlijk is eerlijk, ook voor ons weer enorm inspirerend.